MENU
Kaart -> Hoorn
Ansichtkaart informatie
36. Oosterpoort
| Meer foto's en informatie |
| Uitgever: | 1 Boon Amsterdam m 2 Boon Amsterdam m |
| Buurt: | Hoorn |
| Jaartal foto 1: | 1903 |
| Jaartal foto 2: | 1902 |
| Foto 1 | Foto 2 |
| Klik op de afbeelding om deze te vergroten | Klik op de afbeelding om deze te vergroten |
| Tekst: Uit: 'Hoornse Herinneringen' (uitgegeven in 1972). De enige overgeblevene van de vijf stadspoorten die Hoorn heeft gekend: de Oosterpoort aan de Draafsingel bij de Schellinkhouterdijk. De uit 1578 daterende Oosterpoort (het huisje waarmee de poort wordt bekroond is er in 1601 opgezet) werd gebouwd bij de laatste stadsuitbreiding, waarbij de in 1818 afgebroken Oude Oosterpoort (die bij de brug bij de Bossuhuizen stond) door een uitlegging van de stadswal van buiten- tot binnenpoort werd. In 1873 stond, gefiatteerd door de Hoornse gemeenteraad, ook de Oosterpoort op de nominatie om te worden afgebroken. Slechts het tijdig ingrijpen van particuliere zijde heeft dit nog op het laatste moment weten te voorkomen. In de daarop volgende jaren is de poort gerestaureerd onder leiding van de toentertijd in Hoorn wonende architect A.C. Bleijs, die wel meer in historiserende stijl in de stad heeft gebouwd. Onder meer de R.K. kerk aan het Grote Noord, de nu afgebroken parkzaal in het gelijknamige hotel en de tabakszaak van Kaag, Breed 38. De in zijn tijd bekende Bleijs was geboren Hoornaar. (Einde HH). Uit: 'Kroniek van Hoorn 1850-1931' (uitgegeven in 1931). In 1871 was reeds besloten met de slooping van de Oosterpoort te beginnen, doch naar aanleiding van een verzoek van den bewoner dier poort om tot 1 mei 1872 te mogen blijven wonen werd de amotie (afbraak) tot dien tijd uitgesteld. De Minister van Binnenlandsche Zaken drong in 1874 sterk aan op behoud van de Oosterpoort. Eindelijk was dus tot Den Haag doorgedrongen de zucht tot vernietiging van monumentale gebouwen, welke in dien tijd over Hoorn vaardig was geworden. Het Rijk bood aan 3/4 in de kosten van restauratie te betalen, doch de gemeente verkoos niet het 1/4 deel, geraamd op fl 2000,- voor haar rekening te nemen. Mede door tusschenkomst van een particulier, die een bijdrag van fl 500,- schonk, bleef deze mooie poort behouden en werd zij gerestaureerd. (Einde KvH). Uit: 'De historische Schoonheid van Hoorn'. Door rijkssubsidie en door een gift van Jhr mr D. van Akerlaken werd het mogelijk tot restauratie over te gaan. Bij dit werk is het houten traptorentje verdwenen, zodat men slechts door middel van een ladder in de bovenwoning kon komen, die daardoor onbewoonbaar was. Pas in 1913 is hierin verandering gekomen; er is toen een stenen traptorentje bij gezet en sedertdien werd het huisje weer bewoond. (Einde HSvH). Uit: 'Hij komt van Hoorn' (uitgegeven in 2012). In 1874 kreeg het Ministerie van Binnenlandse Zaken er hoogte van dat Hoorn de Oosterpoort wilde afbreken. Tweede Kamerlid Dirk van Akerlaken seinde de minister in. Die bood aan driekwart van de restauratie van 2000 gulden te betalen, maar zelfs dat vond de gemeenteraad niet genoeg. Burgemeester De Vicq en anderen voelden weinig voor restauratie, want waar de ontbrekende 500 gulden vandaan te halen? Van Akerlaken was het daar deels wel mee eens, maar omdat niemand echt voor sloop pleitte, deed hij het bedrag cadeau. Architect A.C. Bleijs voerde de restauratie uit en voegde een extra zijtorentje toe. Pas na lang aandringen van Den Haag werd in 1913 de bovenwoning betrokken. |